جمعه بیست و یکم تیر 1387
هخامنشیان در همدان 1
چهارشنبه بیست و پنجم اردیبهشت 1387
اولین پایتخت باستانی ایران
چهارشنبه هجدهم اردیبهشت 1387
هرکس حقیقت رابگویداعدام خواهد شد
از جمله كساني كه به دست مأموران رضاشاه خفه شد و به قتل رسيد، عبدالحسين ديبا بود. عبدالحسين ديبا نماينده مجلس شوراي ملي و رئيس محاسبات وزارت دربار بود. قبل از آنكه مورد غضب واقع شود از محارم نزديك رضاشاه محسوب مي شد. با تيمورتاش وزير دربار هم دوستي نزديكي داشت. تيمورتاش او را به اتهام اخذ رشوه از كار بركنار كرد و به دستور وي مجلس هشتم شوراي ملي ديبا را سلب مصونيت سياسي كرد. ديبا در زير شكنجه هاي شديد شهرباني به ناچار اقرار كرد كه از امير منصور فرزند سپهدار اعظم رشوه اي به مبلغ 2000 تومان اخذ كرده است تا ترتيب انتخاب او را از حوزه انتخابيه رشت به نمايندگي مجلس شوراي ملي بدهد. به هرحال، ديبا در دادگاهي كه به همين منظور تشكيل شده بود به ده ماه حبس تأديبي محكوم شد1.
ادامه مطلب
سه شنبه دهم اردیبهشت 1387
شوخی مدرس
يك روزدر مجلس شورارضاخان برسبيل شوخي ومزاح ،دست روي جيب مرحوم مدرس گذاشت وگفت:آقاعجب جيب بزرگي داريد .
مدرس درحالي كه متبسم بود،گفت:درست است ، جيب من بزرگ هست ولي ته دارد،اين جيب شماست كه ته ندارد!!
منبع: تبیان
چهارشنبه چهارم اردیبهشت 1387
اماکن دیدنی اصفهان
این عمارت در درون كاخ سلطنتی جای دارد و در زمان شاه عباس دوم، بطور كامل با چوببست ساخته شده است. بام آن مسطح و بر پایههای بلند ضخیم پوشیده از طلا نهاده شده است. این بنا بمنظورجلوگیری از خطر نابودی حدود نیم قرن پیش بطور كامل مرمت شده است.
ادامه مطلب
دوشنبه دوم اردیبهشت 1387
تاریخ آیینه عبرت
تاريخ را مى توان به منزله «آينه » دانست و هر چند اين آينه قدرت آن را ندارد كه همه حوادث گذشته را به ياد بياورد، ولى در آن مى توان چهره نيمه روشن گذشته را از دور مشاهده كرد. چنانكه على عليه السلام در وصيت خود به فرزندش امام حسن عليه السلام مى فرمايد:
ادامه مطلب
شنبه سی و یکم فروردین 1387
تفاوت در دو مطلب
حاج ميرزا حسين خان انصاري نقل مي كند كه : شبي در مجلس ا نس با آصف الدوله شيرازي وجلوه وحاج ميرزا صفا سخن از گذشته مي داشتيم ،گفتند ما نفهميديم ، محمد شاه كه سال ها با روسيه مي جنگيد وسالار هم در زمان او چندان قدرتي نداشت، چه شد كه هر قدر محمد شاه قشون فرستاد شكست خوردند ومحمد شاه از غصه دق كرد ومرد ،ولي ناصرالدين شاه جوان شهوا ني وقتي به تخت نشست نه يك دينار پول در خزانه داشت ،نه يك سربازويك توپ در لشكر خانه ونه يك ولايت ا من ،از اطراف سركشان همه ولايات پا ا ز گليم بيرون گذاشته بودند ، شاه بود و تهرا ن تبريز آن هم بي ا ستعداد ؛ونزديك بود شوكت سالار ود يگر ياغيان با اغتشا ش دا خلي قدرت مركز را هم ا ز شاه بگيرد . چه، در فارس وبهبهان ومازند ران اصفهان نيز فتنه بود .چه شد كه اندك زماني خراسان امن ومرو وسرخس وتركمان تحت امر در آمدند ؟
پيرمردي در مجلس بود گفت : اين را ا ز من بپرسيد . اين در ا ثر تفاوت دو جمله سخن بود. خودم ا يستا ده بودم كه محمد شاه پا نزده فوج سوار مستعد مكمل روانه خراسان نمود . در وقت سا ن ديد ن به آ نها شخصاً خطاب نمود: اي سرباز واي سوا ر ! زن وبچه خراسا نيان ياغي را به شما بخشيدم ، برويد هر چه مي خواهيد بكنيد .
اين خبر به خرا سا ن رسيد همه در طغيا ن وهمراهي با سالار فدايي وار كوشيدند وهر چه قشون رفت خلع سلاح نموده وكشتند وباز خودم ا يستاده بودم ، ا مير كبير كه به زحمتي فوق ا لحصر ، چند فوج سرباز راه اندا خته بود ، روز سا ن ديدن به حسام ا لسلطنه فرمانده سپاه فرمود:
"مراد ميرزا ! خرا سان ملك شاه ا ست ، خرا سا نيا ن ا ولاد شاه ،تو ماٌموري باا ين سرباز بروي يك نفر حسن خا ن سالاررا كه مي گويند ياغي شده بگيري واگر شنيده شد كه يك سرباز حتي يك توبره كاه بي پول وبي رضا يت ا ز خرا ساني ها گرفته وتو شكم آ ن سرباز را ندريده اي شاه شكم تو را خواهد دريد ."
عين ا ين كلا م به خرا سا نيا ن رسيد ، خودشان ولايت به ولايت دروا زه را به روي قشون دولتي باز كرده تا جايي كه ايلخاني با وجود وصلت كردن با سالار از او بر گشته وتا بع دولت مركزي شد.
منبع : امير كبير يا قهرمان مبارزه استعمار ، اكبر هاشمي رفسنجاني ، ص71-73
